4

Het dak van de camper is in het echt, net als de wanden, gemaakt van zogeheten sandwichplaat. Foam met aan beide zijden een harde laag glasvezel met een hoogglans coating. Aan de buitenkant is het dak het enige vlak waar het witte oppervlak te zien is. Ik heb materiaal liggen dat ook zo'n mooie glans heeft en ook nog de juiste dikte. Het is daarom uitermate geschikt, wit plexiglas. Ik zaag een plaatje uit en omlijst het met hoekprofiel van bierblik.

Op het dak zijn een aantal dingen bevestigd. Een zonnepaneel, een stuk traanplaat geflankeerd met airline-rails, een raamluik en de rijplaten. Als basis voor het zonnepaneel neem ik ook een stukje plexiglas. Online vind ik een afbeelding van hetzelfde paneel en ik maak een print op glanzend fotopapier. Opgeplakt en ook hier een lijstje er om lijkt het heel overtuigend. Zou hij werken dan kon ik rekenen op 4,4 piekwatt-uur.

Ook van de traanplaat maak ik een afdruk en plak die op het dak. De twee airline-rails, die aan weerszijden lopen zijn niet zo makkelijk na te maken. Het zijn aluminium strips met in de lengte op een rij holtes, waar een bevestigingsring in geklikt kan worden om lading te zekeren. Ik experimenteer wat met op een rij geboorde kuiltjes in een stripje aluminium, maar het lukt niet om continuïteit te krijgen in de kuiltjes. De verschillen in diepte en breedte maakt het te rommelig. Ik stap over op het slaan van de kuiltjes met een drevel of centerpoint. Daarmee krijg ik betere gelijkmatigheid. Ik maak met een mes eerst een snede zodat de kuiltjes mooi op 1 lijn komen en gebruik een lineaal om ze precies 2 mm uit elkaar te krijgen. Uiteindelijk is het resultaat iets te grof en er zouden meer kuiltjes in moeten zitten maar ondanks dat vind ik ze goed genoeg om ook op het dak te plakken. 

Het raamluik maak ik hetzelfde als het zonnepaneel maar dan zonder de print. Stukje plexiglas met lijstje. Ook nog ieniemienie bevestigingsbeugeltjes, klaar.

Dan de leukste uitdaging: de rijplaten.

Ik begin met een simpel stukje MDF waar ik met de schuurmachine de vorm maak. Makkelijk te doen zijn de drie sleuven in de lengte, maar lastiger zijn de twee slingerende vormen in het midden. 

 

Toch bleek het makkelijker dan gedacht. Met mijn miniboortje boor ik steeds om en om links en rechts naast de sleuven en zo ontstaat vanzelf de slingering. De noppen zijn echt te klein om na te maken, maar de vorm is goed geslaagd. De twee bevestigingsbeugels maken het af. 

 

 Met nog een klein vierkantje alu-plaat in een hoek is het dak klaar met alles erop en eraan. 

Inmiddels had ik ook de achterwand met raamuitsparing gemaakt. Het gaat er nu echt op lijken.