3

 

Vorige keer heb ik verteld over het maken van de poort. Ondanks de vele uren die er in waren gaan zitten was ik toch niet tevreden over het resultaat. Er klopte iets niet in de maatvoering en de bovenste schuine kant was te schuin. Omdat ik weet dat ik me zal blijven ergeren dat het niet goed is, ben ik helemaal opnieuw begonnen. De tweede keer gaat het wel veel sneller, omdat je direct weet wat je moet doen. Ik heb ook ontdekt dat MDF zich beter laat bewerken dan hardboard.

Ik ben met een van de meest uitdagende items aan de slag gegaan: de snorkel. De vorm lijkt op het eerste gezicht niet zo ingewikkeld maar het bovenste helft van de snorkel leunt naar binnen, zodat hij de raamstijl volgt en daar ook met een beugel aan bevestigd kan zijn. De luchthapper staat weer rechtop. 

 

Ik heb eerst een foto van de cruiser met snorkel op maat geprint en de snorkel uitgeknipt. Deze heb ik overgetekend op een stukje 4mm MDF en de basisvorm uitgezaagd. Om de vorm af te maken heb ik ideaal spul in huis: 2-componenten autoplamuur.

Het heeft een uitstekende hechting op bijna alles, hardt heel snel en keihard uit en laat zich gemakkelijk bewerken. Zo boetseer/beeldhouw ik de mini snorkel met behulp van bandschuurmachine, powerfile en een setje mini-vijlen. Haal je ergens net wat te veel af, dan maak je wat plamuur aan en smeert het weer aan. Na een paar uur was ik tevreden met de vorm en kon hij naar de spuiterij. 

 

Ik heb met wat secondelijm een stukje blik als handvat aan de binnenkant van de snorkel gelijmd, zodat ik hem in de hand vrij kon bewegen tijdens het spuiten. De luchthapper bovenop zit in het echt met een metalen strip vast. In het klein geeft dat een mooi detail. 

 

Door het zo lukken van de snorkel kreeg ik zin om de bullbar te maken. Die bestaat uit een bumper met een hekwerk van dikke buizen. Het lastige is dat ik helemaal geen maten heb en alles met behulp van foto's moet  schatten. 

Begonnen met een alu hoekprofieltje waaruit ik de bumper maak. Om aan beide kanten een knik te kunnen maken, zaag ik twee inkepingen. 

 

Zwart elektriciteitsdraad heeft precies de goede dikte om de buizen na te maken. Het laat zich ook makkelijk buigen. De grootste uitdaging zat in de twee staanders waar de buizen doorheen lopen. Heel klein allemaal en er moesten een paar gaten in. Lastig om niet uit te schieten met de boor, maar alles onder controle.

 

Alles in elkaar gezet en zwart gespoten. Er zit ook een lier op de bullbar, maar dat is wel heel klein allemaal. Ik heb zo de smaak te pakken dat ik toch doorga. Twee rollen waar de lierkabel tussendoor komt heb ik van een ietwat roestige spijker gemaakt, want in het echt ook wat roestig. Voor de kabel zelf moest ik wel even diep nadenken en struinen in mijn werkschuur. Tot nu toe heb ik alles gemaakt van materiaal dat ik heb liggen. Sowieso fijn om niet voor elk dingetje naar de winkel te moeten, maar het geeft ook weer extra voldoening. 

 

Ik vind een stuk staalkabel maar die is veel te dik. Echter, hij is samengesteld uit meerdere kleinere kabels en ik kan eenvoudig een dunne kabel er uit ontrafelen. Met een tiende van de originele kabel is hij al een stuk overtuigender.

Met een tang buig ik een stukje ijzerdraad tot de haak aan het eind van de kabel. Ik zet alles vast met dotjes UV-lijm. Aan de achterkant van de bumper zit de lier zelf. Het draad van een afgezaagde bout heeft wel wat van een opgewonden kabel op een liertrommel. Ik vind het mooi zo. 

Dan nog het nummerbord om het af te maken. Lekker ook met de gele kleur die er mooi uit knalt. Ik maak het nummerbord door die van een foto te halen en te printen. Even pingelen met de schaal maar dat was een makkie. Een plakbandje er over om hem ongevoelig te maken voor vocht en opplakken maar. 

 

Ik monteer de beide accessoires nog niet. Ze zullen in de weg zitten bij de verdere bouw. Mooie eindklus als alles klaar is.

Begin wel te twijfelen of dit nog wel hobby-en is. Ik moet mezelf soms dwingen om te stoppen, het is verslavend. Maar goed, het is onschuldig en ik heb er erg veel lol aan.