2

Door drukke andere bezigheden vordert het werk aan de Mini-OverLandCruiser langzaam, maar toch gestaag. Iets wat echt een groot verschil zou maken is de kleur van de cruiser. Niet wit, maar blauw. Het kleurnummer vond ik ergens in een notitie en net toen ik naar de verfboer wilde, kriebelde achter in mijn hoofd de gedachte dat ik ergens nog een restje verf moest hebben. Na enig zoekwerk in de schuur vond ik daadwerkelijk een spuitbus met de juiste kleur. Die heb ik in 2006 in Kenia gekocht om wat lakwerk bij te werken. Er zat niet veel meer in en ik kon me niet voorstellen dat de verf na 13 jaar nog goed zou zijn. Maar een proefje op de afgezaagde achterkant van het model, bleek de lak nog prima. 

Ik heb alle losse delen van de carrosserie gehaald en andere delen afgeplakt, net als in het echt gebeurt. En op het resultaat van niet veel af te dingen. Ik ben er in ieder geval erg blij mee. Het is nu al veel meer MIJN cruiser. 

 

Ik vond ook nog een spuitbus met mat-zwarte verf die ik in het echt voor dezelfde klus gebruikt heb als nu. Het spuiten van de velgen. Zwart staat veel beter dan het standaard wit zoals ze ooit geleverd werden. Hiervoor heb ik een plastic zakje van een gat voorzien en een stuk tape met een gat precies zo groot als de velg. Ik kon mooi een 50 eurocent muntje gebruiken voor het uitsnijden. Zo wordt alleen de velg zwart en de rest niet.

Dan een lastige en zeer tijdrovende klus is de voorste wand die aan de auto vast zit, ofwel de poort zoals ik hem noem. Ik ben begonnen met de het enkelvoudig uitzagen uit hardboard. Het leuke is dat ik van de originele verf van de poort, een soort oker, ook nog een potje had staan. 

Ik wilde de afgeschuinde kanten aan de voorkant er ook gelijk aan hebben en dat vergde nog twee lagen, maar met een ander profiel. Deze volgen de lijnen van de carrosserie net achter de voordeuren. Dus deels schuift de poort over de body tot aan de poort zelf. 

Ook van de originele stikkervellen, waarmee ik de hele camperunit heb beplakt heb ik nog resten over. Die kan ik ook mooi gebruiken. 

Dan heb ik een tijdje geprakkiseerd over de aluminium strips die rondom de unit geplakt zitten. Die zijn in het echt 2 millimeter dik en op schaal dus net iets meer dat 0,1 mm. Het dunste plaatje wat ik heb liggen is 1 mm dik en dat is dus 10 keer te veel. Aluminiumfolie is weer veel te dun en niet vormvast. Dan krijg ik een idee. Bierblikjes zijn niet van blik maar ook van aluminium. 

 

Uit de cilindrische vorm van een blikje, eerst even leeg gedronken natuurlijk, haal ik een vlakke vorm waarmee ik aan de slag kan. Na wat geëxperimenteer krijg ik wat ik wil. Eerst knip ik bredere stroken die ik in mijn geïmproviseerde zetbankje, twee grotere alu-profielen, in een rechte hoek kan knikken. Daarna knip ik ze in de lengte bij tot een heel klein hoekprofieltje.

Nu kan ik de hoekprofieltjes op lengte maken en op de geschuinde voorkant van de poort plakken.



De ministripjes moesten in een dubbel verstek verlijmd worden. Lekker priegelwerk.



Even nog een foto van dezelfde strips aan de echte cruiser.